Sklodowska Kultura

Kto czyta, nie błądzi – Nowości wydawnictwa Znak

svg%3E Kultura

Katarzyna Zyskowska: „Alchemia”

Brzęk wybitej szyby. Wszędzie szkło, do pokoju wpadają kolejne kamienie. Tłum szaleńczo napiera na drzwi, wrzeszcząc: „Złodziejka mężów! Dziwka, cudzoziemka, Żydówka! Wynoś się stąd!”. Krzyki są coraz głośniejsze, a Maria z córką biegną schować się na górę, tynk już pęka przy zawiasach, tłum wpada do środka… Gdy wiadomość o jej romansie z Paulem Langevinem wyszła na jaw, Marii przyszło stawić czoła pogardzie i hipokryzji otoczenia. Chciano nawet uniemożliwić jej wyjazd na ceremonię wręczenia Nagrody Nobla. W czasach, kiedy mężczyźni mogli chwalić się kolekcjami kochanek, a kobiety musiały tłumaczyć się z miłości, ona bez lęku sięgała po to, czego pragnęła. „Alchemia” Katarzyny Zyskowskiej to porywająca historia dwóch wielkich romansów Marii Skłodowskiej-Curie Żony, matki, namiętnej kochanki, skandalistki, laureatki dwóch Nagród Nobla…

svg%3E Kultura

Hanna Krall: „Sublokatorka”

Historia dwóch dziewczynek, które łączył wiek – różnił los. Hanna Krall prowadzi grę z czytelnikiem, myli tropy, rozszczepia losy bohaterów, mówi o rzeczach najważniejszych. A jako narzędzia używa autoironii – bo nie chce, by wielkie słowa przysłoniły prawdę. Tworzy na wskroś współczesną opowieść o życiu naznaczonym jasnością i ciemnością, o sztuce wyboru i strachu przed jego dokonaniem. Z posłowia dr Natalii Judzińskiej: „Sublokatorka” jest powieścią z kluczem. Oznacza to, że można ją czytać dosłownie, traktując bohaterki i bohaterów jak postaci fikcyjne, ale można też, dokonując licznych deszyfracji, odnaleźć wśród nich konkretne osoby, mniej lub bardziej ukrywane przez autorkę na stronach książki. Świat przedstawiony powieści jest światem rzeczywistym, w którym wydarzenia osadzone są w konkretnych momentach historycznych. Część postaci jest realna (jak Krzysztof Kieślowski, Jerzy Stuhr, Krystyna Krahelska, Artur Hajnicz, Jacek Kuroń, Luba Blum‑Bielicka), inne są połączeniem biografii wielu osób (…) „Sublokatorkę” można odczytywać w nieskończoność.”

svg%3E Kultura

Nick Bradley: „Cztery pory roku w Japonii”

Druga powieść jednego z najbardziej obiecujących brytyjskich pisarzy młodego pokolenia. Piękna i głęboko poruszająca. „Ta powieść jest niczym fale Morza Wewnętrznego. Spokojnym rytmem przenika w głąb serca i umysłu czytelnika, by znienacka porwać go soczystym przypływem” – napisała o niej Kyoko Nakajima. Okazuje się, że spełnianie marzeń bywa czasem niebezpieczne. Flo przeżywa kryzys – praca ją nuży, związek się rozpada, Tokio męczy. Wtedy właśnie w metrze natrafia na porzuconą powieść „Dźwięk wody”. To moment, który odmieni jej życie. Ayako jest najbardziej zagadkową osobą na wyspie Honsiu. W miasteczku Onomishi skleja onigiri dla stałych bywalców swojej przytulnej kawiarenki. Kiedy w progu pojawia się jej długo niewidziany wnuk, stojący na życiowym rozdrożu rysownik Kyo, skamieniałe serce babci z wolna topnieje. Ayako i Kyo stopniowo poznają siebie samych i siebie nawzajem, poddając się uzdrawiającej mocy płynącego czasu. Ale co wspólnego ma z nimi Flo – tłumaczka, która właśnie zjawiła się w Onomishi, by odnaleźć tajemniczego pisarza? Trzeba przeczytać.

svg%3E Kultura

Maria Paszyńska: „Dziewczyny ze Słowaka”

Opowieść o przemilczanych bohaterkach. Wszyscy znamy „Alka”, „Zośkę” i „Rudego” z „Kamieni na szaniec”. A kto pamięta o dziewczynach ze Słowaka? Drobna Natalia zostaje „królową kanałów”, Ewka, szybowniczka i spadochroniarka, ryzykuje życie w zasadzce na esesmana Alfreda Milkego. Halina podrzuca policjantom zakazane druki „N”, a Wandzia przeprowadza ewakuację Szpitala Ujazdowskiego. Harcerki z warszawskiego Liceum im. Słowackiego w innym świecie opalałyby się nad Wisłą, ściągały na matematyce, tańczyły na dansingach na Bielanach, snuły marzenia o czekającej je dorosłości. Ale żyją w złym miejscu i złym czasie. Zamiast na parkiecie spotykają się w kanałach, zamiast do szkoły jeżdżą na tajne komplety, a zamiast wzorów matematycznych na tablicy, rysują na murach stworzony przez jedną z nich znak Polski Walczącej. Za wszystko grozi im śmierć. Maria Paszyńska w pełnej emocji i napięcia książce opowiada mniej znaną – kobiecą historię okupowanej Warszawy i Powstania Warszawskiego. Na podstawie starannie zgromadzonych materiałów historycznych opisuje losy tych, których wkład w walkę o niepodległą Polskę wciąż pozostaje niedoceniony.